‎Хаттобнинг стратегик ва тактик тажрибалари. 9-қисм. Черики (партизан) жангларига ўтиш

ҲАРБИЙ ИЛМЛАР

   Биз тайёргарликни бошладик – оёқ кийим ва спорт кийимлари сотиб ‎ола бошладик, ҳарбий кийим сотиб олгани имкониятимиз йўқ эди. ‎Биродарлар озгина дам олишди, аммо руслар янги ҳужум ва қуршов ‎билан бизни ҳайрон қолдиришди.‎

  Бизнинг гуруҳларимиз ўрмонда қолишди. Аммо Аллоҳ, русларнинг ‎‎35 кишидан иборат “ОМОН” махсус аскарларининг ўрмонга ‎киришини ва бутунлай яксон қилинишини ирода қилган экан. Бу ‎руслар учун катта зарба бўлди. Битта “ОМОН” жангчиси 10–20 та ‎оддий жангчига тенг. Улар яхши тайёргарлик кўришган, давлат ҳам ‎уларни тайёрлаш учун кўп ҳаражат сарфлаган. Уларнинг ‎ҳаммасининг йўқ қилиниши, уларни бутунлай эсанкиратиб қўйди. ‎Улар тоғлардаги амалиётларини тўхтатиб, чекинишни бошладилар, ‎аммо тез орада яна ҳужумга ўтишди.‎

   Мен биродарларни шундай тақсимлаб чиқдим: Абу Жаъфар ўзини ‎гуруҳи билан битта жойда, Яъқуб Залмай ўзининг гуруҳи билан ‎бошқа жойда. Руслар 7000 та аскар ва 700 та машина билан келиб, ‎туманни ўраб олишди. Бу туманда биз ҳарбий карвонга ҳужум ‎қилдик, Абул-Валид ва Абу Жаъфар ёрдамга келганларни ўққа ‎тутишди.‎

   Вазият ўзгариб, руслар уруш ҳали-бери тугамаганлигини эълон ‎қилишди. Улар 60 та десант, кейин яна 15 та аскарини йўқотишди. У ‎пайтда бу катта амалиёт ҳисобланарди.‎

   Аста-секин вазият ўнглана бошлади, одамлар хавфли амалиётлар ‎ўтказишни бошлашди: кимдир машинани минага туширди, яна бири ‎фугасда юк машинасини портлатди. Уруш тўхташнинг ўрнига авж ‎ола бошлади, ҳатто Ингушетияда ҳам амалиётлар ўтказила ‎бошланди. Русия урушнинг бошқа республикаларга тарқалиб ‎кетишидан хавфга туша бошлади, буни уларни ўзларидан кўп ‎эшитдик.‎

Биринчи ва иккинчи уруш орасидаги катта фарқ

   Биринчи урушда руслар даб-дурустдан кириб келишган ва ‎тайёргарлиги йўқ эди. Полиция ва ички қўшинлардан кучлар кам ‎бўлиб, асосий кучлар армиядан олинганди. Улар аввал ‎қишлоқлардаги қароргоҳларда жойлашишганди. Ҳозир улар ҳамма ‎жойда бор, мужоҳидларнинг уйларига ҳужум қилишади ва ким билан ‎жанг қилишаётганини жуда яхши билишади. Улар чечен ‎милициясини кучайтириб ва халқни қўрқитиб муваффақиятларга ‎эришишди. У ер бу ерда бўладиган кичик тўқнашувлар, бу муаммони ‎ҳал қила олмайди.‎

   Шундан кейин мен шаҳар ва қишлоқларга бордим ва хулоса ‎қилдимки, вазиятни ўзгартириш учун катта дастур керак. Мен ‎гуруҳларнинг етакчилари билан учрашдим, алҳамдулиллаҳ, улар ‎ҳам менинг фикримга қўшилишди.‎

  Бугун 2000 йилнинг 24 майи, яқинда иншаа Аллоҳ янги дастурни ‎қабул қиламиз. Аллоҳдан жанг кўринишини ўзгартиришини ва ‎тарозининг оғирлиги бизнинг томонда бўлишини сўраймиз.‎

Иккинчи чечен урушида шундай вазиятлар бўлганди.‎

Мужоҳид-ансорларга маслаҳатлар

Тўғриси, жиҳод ерларига отланаётган биродарларга манфаат ‎бўлиши учун, Чеченистондан кетган биродарлар, бўлиб ўтган ‎воқеаларни ёзишимизни сўрашганди.‎

Мен қайтараман: ‎

Қаерда бўлса ҳам жиҳодга ёрдам бермоқчи бўлган биродарлар бу ‎қийинчиликлар ва кўнгилсизликлардан ўтишлари шарт эмас. ‎

Биринчи қадамлар:‎

‎ — Ҳудудга бориш, нима кераклигини аниқлаш.‎
‎ — Ягона ташкилотдан учта гуруҳ тузиш.‎
‎ — Тайёргарлик, разведка ва ахборот йиғиш.‎

   Уларнинг етакчилар билан алоқаси бўлиши керак. Улар маҳаллий ‎аҳолидан ҳеч нарса кутишмасин. Улардан бирор нарса кутиб: “Агар ‎улар ишлашса, унда биз ҳам ишлаймиз”— деб гапириб юришмасин. ‎Сен келдингми, дарҳол биринчи кунданоқ ишни бошла. Ёрдамга ‎келганлар ана ўшанда баҳоланади.‎

   Сен тайёр ҳолдаги мужоҳид бўлишинг керак. Қурол билан танишиш ‎учун ҳар қандай йўлни изла, шунингдек топография ва алоқани ҳам ‎билиш керак. Армия учун кўп билим керак эмас, фақат душман қайси ‎томондалигини билиш керак. Шунинг учун ёрдамга келган ‎мужоҳидлар тайёргарлиги йўқ, заиф. Жиҳодга ёрдамга келган ‎биродарлар Аллоҳдан қўрқишлари керак.‎

   Кўпчилик жиҳодга чиқадиган йўлни сўради. Биз савол бердик: ‎‎”Сенинг тайёргарлигинг борми, таълим олдингми, ҳарбий машғулот ‎ўтадингми?” У жавоб беради: “Йўқ мен жабҳаларда, иш давомида ‎ўрганаман, тайёргарлик қилишим шарт эмас”. Ҳамма бирдан ҳужум ‎қилишни ва енгил қуролни хоҳлайди. Аллоҳдан қўрқинглар! Биз ‎даъватни етказиш ва мақсадга эришиш учун, тайёргарлик кўрган ‎бўлишимиз керак. Бири келади, иккинчиси 1 ойдан кейин кетади. Бу ‎маҳаллий аҳолининг биз тўғримиздаги фикрини ўзгартиради.‎

   Шунингдек ички келишмовчиликларга аралашмаслик керак. Зарурат ‎бўлгандагина, сиз билан келишмай қолганларга шу тарзда жавоб ‎беринг. Лекин ҳеч қачон битта гуруҳни, бошқаларга қарши қўллаб-‎қувватламанг. Кўпчилик шу каби муаммолар билан бизни машғул ‎қилишга ҳаракат қилиб кўришди, аммо Аллоҳнинг ёрдами билан биз ‎бу йўлни кесиб ўтдик.‎

   Беҳуда муҳокама ва тортишувларни тарк қилиш керак, айниқса ‎қариялар ва одамларнинг пешволари билан. Улар билан ‎тортишманг, улар барибир ҳеч нарсани тушунишмайди. Ёшларга ‎эътиборни қаратиш керак, улар даъватга ва таълимга муҳтож, биз ‎айнан улар учун дастур тузишимиз керак.‎

   Ҳарбий амалиётлар билан одамларга ёрдамга келганимизда Аллоҳ ‎бизга раҳматини ва баракотини берди, Аллоҳ душманнинг оёғи ‎остидан тупроқни сурди, айниқса одамларни алдаб юрган сўфий ва ‎тариқат муллаларини. Улар ёрдамга келган мужоҳидларга қарши ‎чиқишганда, одамлар айтишди: “Сизлар нима қилдингизлар? Жанг ‎пайтида қаерда эдингизлар? Мужоҳидлар карвонга ҳужум қилганда, ‎қаерда юргандингизлар?” — шундай саволлар билан мунофиқ ва ‎сўфийларнинг оғзини ёпишди. Биз халқнинг орасида, айниқса ‎ёшлар, шунингдек оддий одамлар орсида ишончга эришдик. ‎

Эсимда, суфийлар Шомил ва бошқалардан биз ҳақимизда ‎сўрашганда, улар шундай дейишганди:‎

‎ — Сизлар бу арабларни қишлоқларда кўрганмисизлар?‎
‎ — Йўқ — деб жавоб беришди.‎
‎ — Уларнинг йўлларга постлар ўрнатганини кўрдингизларми?‎
‎ — Йўқ.‎
‎ — Уларни бирон нарсага аралашганини кўрдингизларми?‎
‎ — Йўқ.‎
‎ — Унда бу одамлардан нима истайсизлар? Бу одамлар жиҳодга ‎ёрдам бериш учун келишган, истаган пайтида кетишади, ёки сизлар ‎бизни уларга нисбатан адолатсизлик қилишимизни ‎хоҳлайсизларми? Бу ноҳақлик!‎

   Биз ҳеч кимдан бизни ҳимоя қилишларини сўрамагандик. Биз ‎муҳокамалардан ўзимизни узоқ тутдик, тортишувларга ‎аралашмадик. Биз даъват соҳасида маълум дастурни қўйдик ва ‎ўзимиз ҳам унга риоя қилдик, алҳамдулилаҳ. Аллоҳга қасамки, ‎бизнинг юзлаб талабаларимиз бор эди. Агар имкониятимиз ‎бўлганда Қуръонни ўргатиш учун кўпроқ олийгоҳ ва мадрасалар ‎очган бўлардик, муаммо одамларнинг сонида эмас, бизнинг ‎имкониятларимизда эди.‎

‎   “Кавказ” олийгоҳида кўп дала қўмондонлари таълим олишган, ‎уларнинг орасида биродаримиз Шомил ҳам бор. У барча шўро ‎аъзолари билан биргаликда ўқув курсини ўтаган. Алҳамдулиллаҳ, ‎бизнинг бутун Кавказдаги гуруҳлар билан муносабатимиз яхши эди. ‎Бошқа чечен дала қўмондонларига нисбатан Шомил билан яқинроқ ‎эдик. Биз одамларнинг табиатини тушуна бошладик, улар қандай ‎ўйлашади, биз ким билан иш қиляпмиз, нима қилишимиз керак. ‎Алҳамдулиллаҳ, бу жиҳодда Кавказнинг кўп халқлари иштирок ‎этишди; карачайлар, ингушлар, кабардинлар, доғистонликлар, ‎шунингдек ёрдамга келганлардан; араблар, турклар ва бошқалар. ‎Бу биринчи урушнинг бутунлай акси бўлиб, аввал уларнинг сони кўп ‎эмас эди.‎

Қийинчиликларга қарамасдан, биз ишлашимиз зарур. Бу ёрдам ‎кўрсатишнинг энг тўғри усули. Биз кўп мисоллар, воқеаларни ‎айтишимиз мумкин, менимча умумий ғояни тушунтириш учун шулар ‎кифоя қилади.‎

   Тайёргарликсиз, режасиз, таваккалига келган одамлар фойдадан ‎кўра,‎
кўпроқ зарар етказишади. Қарабсизларки, одамлар ансор ‎‎(ёрдамчи)ларни қабул қилгиси келмайди, чунки ўйламай қилинган ‎ҳатти-ҳаракатлар катта муаммоларни келтириб чиқаради. Агар ‎тартиб ва ташкиллаштириш бўлса, аксинча одамларда ишонч ‎уйғонади. Ҳаттоки янги жанг бўлса ҳам кўрасизлар, одамлар уларни ‎таклиф қилиб, жиҳодга ёрдам олишни исташади.‎

   Хайрия ташкилотларининг ҳатти-ҳаракатлари ҳам ёмон оқибатларга ‎олиб келди. Уларнинг орасида фойда келтирадиган, зарар ‎келтирадиган, шунингдек маълум давлатлар учун разведкага ‎ишлайдиганлари бўлади. Улар одамларга муайян мақсад билан ‎ёрдам қилишади, мусулмонларни бўлиб ташлаш мақсадида маълум ‎етакчиларни қўллашиб, ҳарбий ҳаракатларда ҳам иштирок этишади. ‎Улар бирор бир фаол ҳаракатларда ёки урушда бирлашишмаган. ‎Улар бир томонни бошқаларга қараганда кўпроқ қўллашади ва ‎ўзларига қулай қилиб одамларни бўлишади. Уларни деб мусулмон ‎диёрларида одамлар тарқалиб кетди, ҳар ким ўзи учун ўзи. ‎Одамлар бир-бири билан урушишни бошлашди. Улар мусулмонлар ‎ва мужоҳидларнинг мақсадларига эришишларига тўсиқ бўлиб, ‎режалаштирилган лойиҳаларини олиб боришади.‎

   Биродарлар бундай одамлардан эҳтиёт бўлишлари керак. ‎Мусулмонлар ёрдам кўрсатиш ва кўмакда Аллоҳдан қўрқишлари ‎керак, акс ҳолда улар одамларнинг ишончини йўқотади. Пул ‎тарқатиб, одамларни ишончини қозона олмайсан, одамлар ‎ансорларга пулни деб ишонишмади. Ишонч — одамларга адолат ‎билан муносабатда бўлсанг, бирга жангда иштирок этсанг, яшасанг, ‎ана ўшанда шаклланади. Шайх Абдуллоҳ Аззомни сўзларини ‎эслайман: “Ўзларингизнинг мақсадларингиз йўлида афғонлардан ‎фойдаланманглар”. ‎

   Турли давлатлардан кўп одамлар келишди, ҳар кимнинг ўз ‎ташкилоти, партияси, ғояси бор. Араб Ярим Оролидан келган ‎ёшларнинг эса бу ҳақда ҳеч қандай тасаввури ҳам йўқ эди. Биз ‎Афғонистонга фақат шаҳодат излаб келгандик. Бизни “икки ‎хафталик қатлам” дейишарди, бу аввал лагер, кейин жабҳа, кейин ‎шаҳодат дегани эди. Биз бу ишлардан хабарсиз, гўёки оқ саҳифадек ‎топ-тоза эдик. Саҳна эса турли ташкилотлар, ғоялар билан ‎безалган, ҳаттоки 10 йил олийгоҳда ўқиганлар ҳам бунинг тагига ‎етолмасди.‎

   Имкониятдан фойдаланиб, одамлар маълум ғоялар асосида ўз ‎ташкилоти аъзоларини тайёргарликдан ўтказиш учун келишганди. ‎Охирги кунларда, улар ҳарбий жиҳатдан ҳеч қандай фойда ‎келтиришмади. Улар Пешоварда ўтиришиб, бўлаётган воқеалар ‎билан қизиқишмасди. Заиф мусулмонларнинг қароргоҳи бўлган, ‎бутун бир ҳудудни қўлга олиш имконияти бўлганда, улар ҳеч нарса ‎қилишмади. Охирги кунларда ҳолат оғир эди, аммо бу одамларни ‎афғонлар қизиқтирмасди, шунинг учун ҳам афғонлар уларга шу ‎тарзда жавоб қайтаришди, шундай қилиб уруш тугади, лекин биз ‎керакли натижаларга эриша олмадик.‎

   Шахсан мен Аллоҳнинг ёрдамидан сўнг, афғонлардан олган ‎ёрдамимизни унутмайман, улар бизга таълим беришди, жангда ‎қатнашиш учун имконият беришди. Шунинг учун ҳам афғонларни ‎яхши кўраман, уларни ҳурмат қиламан, доим у ерга қайтишни, улар ‎билан боғлиқ бўлишни хоҳлайман. Бу халқнинг ғурури бор, ўзини ‎ҳурмат қилади. Биз ислом умматига жиҳодни қайтаришни орзу ‎қилиб турган пайтимизда, улар бутун бошли СССРга қарши жанг ‎қилишди. Дунёдаги энг фақир миллат бўлмиш афғонлар ‎шўравийларни 10 йилда яксон қилди. Ҳозир эса Чеченистон – ‎дунёдаги энг кичкина миллат – Русиянинг юрагида унга қарши жанг ‎қиляпти. Бу Аллоҳнинг мўъжизаси. Аллоҳга қасамки, агар биз бу ‎урушда иштирок этмаганимизда бунга ишонмаган бўлардик. Бу ‎умматни уйғотиш учун — Аллоҳнинг мўъжизаси.‎

   Одамларга яшил белги берилсагина, шундан кейин урушни тан ‎олишади, бўлмаса ҳеч ким ҳеч нарсани кўрмайди. Масалан ‎Тожикистондаги урушга ҳеч ким эътибор қилмаган, чунки яшил ‎белги берилмаганди. Биринчи чечен урушида ҳам шундай ҳолат ‎бўлди, бутун мусулмон дунёси эътиборсиз қолдирди, ҳаттоки партия ‎ва ташкилотлар ҳам. Жанг пайтида биз русларнинг батамом ‎ғалабасини кутгандик, Аллоҳ аксини ирода қилди.‎

Шунингдек Босния ва Герцеговинадаги жанглар ҳам унутилди, ‎қачонки яшил белги берилмагунча, кўпчилик у ерга бормади.‎

   Иккинчи чечен уруши — бу гал бошқача, мусулмонлар биринчи ‎бўлиб ҳужум қилишди. Одамлар ҳам урушга энди бошқача кўз билан ‎қарай бошлашди. У катта резонансга эга бўлиб, биз кўришга ўрганиб ‎қолгандан фарқли, уммат яна жойидан қўзғалди. Биз такбир айтиб, ‎ғурурланиш ўрнига, одамлар кўриб йиғлайдиган, руҳиятни ‎чўктирадиган, қатлиомни кўришга ўрганганмиз.‎

Улашинг :
Тег:
𝐌𝐮𝐡𝐚𝐦𝐦𝐚𝐝 𝐙𝐨𝐡𝐢𝐝
𝐴𝑙𝑙𝑜ℎ𝑑𝑎𝑛 𝑞𝑜'𝑟𝑞𝑖𝑛𝑔𝑙𝑎𝑟 𝑣𝑎 𝑠𝑜𝑑𝑖𝑞𝑙𝑎𝑟 𝑏𝑖𝑙𝑎𝑛 𝑏𝑖𝑟𝑔𝑎 𝑏𝑜'𝑙𝑖𝑛𝑔𝑙𝑎𝑟!
https://sodiqlar.org

Мулоҳаза билдириш

Сизнинг email манзилингизни бошқалар учун кўрсатилмийди. Барча керакли жойларни тўлдиринг *

беш × тўрт =