‎Хаттобнинг стратегик ва тактик тажрибалари 12-қисм. Якуний сўз

ҲАРБИЙ ИЛМЛАР

Мусулмонлар ва мужоҳидларга маслаҳатлар

   Менимча бу ҳақда суҳбатимизнинг аввалида ҳам айтиб ўтганман. ‎Жангнинг бошиданоқ биродарлар ўзларининг вазифаларига ‎маъсулиятли ёндашишлари керак. Қачонки сизда жиҳод қилиш ҳис-‎туйғуси жўшганда жиҳодга келиб, сўнганда қайтиб кетиш ҳолати, ‎оқимга эргашиб: “Агар одамлар борса, унда мен ҳам бораман”, ‎деган гаплар бўлмаслиги лозим. Биз ҳар қандай жиҳодда, ‎мақсадлар ва ҳаракатларимизда холис бўлишимиз зарур, мен бу ‎ҳақда кўп айтдим.‎

   Режа тайёрлашда, стратегияда, вазиятни ўрганишда ҳамма нарса ‎ташкиллашган бўлиши, шунингдек ёрдам кўрсатиш билан моддий ‎таъминотни бирлаштириш зарур. ‎

   Ёрдамга келган мужоҳидлар одамлар йиғиладиган жойлар, ‎бозорларга чиқмасликлари керак, Аллоҳнинг душманлари бундан фойдаланиб ‎мужоҳидларни кераксиз гап-сўзлар ва муаммолар ботқоғига ‎судрамасин.‎

   Ҳар қандай жиҳодда, биз қаерда бўлишимиздан қатъий назар: ‎Африкада, шарқда ёки ғарбда, содиқлик зарур. Бизда қўлланма ‎‎(Қуръон) бор, агар биз Аллоҳ учун жанг қилаётган бўлсак, холис ‎бўлишимиз, Аллоҳдан шаҳодатни сўрашимиз керак. Ўлим бир марта ‎келади, жон танани бир марта тарк этади. Шунинг учун биродарлар ‎шаҳодатни холис сўрашлари, Аллоҳдан яхши гумонда бўлишлари, ‎Аллоҳ уларнинг холис Аллоҳ йўлидаги ҳаракатларини қабул ‎қилишига ишонишлари лозим.‎

   Тайёргарлик қилишга келсак – Аллоҳ Қуръоннинг бир нечта жойида ‎айтади:‎
Агар улар (жиҳодга) чиқишни истаганларида унинг учун ‎тайёргарлик кўриб қўйган бўлур эдилар...(Тавба, 46), шунингдек ‎‎(Эй мўминлар), улар учун имконингиз борича куч ва эгарланган ‎отларингизни тайёрлаб қўйинглар…( Анфол, 60).‎

  Тайёргарлик мақсадга эришишда катта рол ўйнайди, агар ‎мужоҳидлар жамоати заиф бўлса, суҳбат ва муҳокамаларнинг фойдаси йўқ. ‎Тажрибаси ва тайёргарлиги йўқ одамларнинг йиғилиши, ‎мужоҳидларни заифлаштиради, мақсадга эришишга ёмон таъсир ‎қилади, шунингдек эътиборсизлик, вазиятни тўғри баҳоламаслик ‎натижасида уларнинг орасида бахиллик ва эксплуатация ‎бошланади. Яна кўп муаммолар бор, уларни ҳаммага эслатгим ‎келмаяпти.‎

   Кўпчилик, пул билан муҳаббат ва ҳурматга эришиш мумкин деб ‎ўйлайди, аммо аксинча бирор жойга келиб, пулни тартибсиз ‎тарқатиш ва тақсимлаш, одамларда бахилликни шакллантиради, ‎қарабсизларки одамлар диндорларнинг устидан кула бошлайди. ‎Биз мусулмонларнинг мулкига маъсулиятли ёндашишимиз, жиҳод ‎ерларида эҳтиёт бўлиб, ақл билан иш юритишимиз керак.‎

   Мужоҳид биродарлар учун бу жуда муҳим. Беҳуда суҳбатларга ‎эҳтиёж йўқ. Баъзилар бўлади, келади бир ойдан кейин қайтиб ‎кетади. Биродарлар, Аллоҳга қасамки жиҳод учун вақт ‎ажратсангизлар ўшанда натижа бўлади.‎

   Агар жиҳод учун, жиҳодга тайёргарлик учун вақтларингизнинг ‎маълум бир қисмини ажратсангизлар, сизлар маълум бир ‎натижаларга эришасизлар, агар сизлар ҳамма вақтингизни ‎ажратсангиз, шу билан яшасангиз, унда бу сизларга ҳамма нарсани ‎беради. Сиз диний илм олиш учун кўп вақт ажратсангиз ана ўшанда ‎сиз олим бўлишингиз, ўзингиздан бирон нарсани кўрсата олишингиз ‎мумкин. Ўқишга вақтингизнинг бир ёки ярим соатини сарфласангиз, ‎сиз олим бўла олмайсиз. Аллоҳнинг динига ёрдам беришда ва ‎тайёргарликда ҳам шу ҳолат. Биз шариатнинг тикланишини, ‎умматнинг аввалги шарафига келишини истасак, аммо арзимас ‎вақтимизни бунга ажратсак, бунақаси кетмайди.‎

   Пайғамбаримиз саллолоҳу алайҳи вассалламни асҳоблари, Аллоҳ ‎улардан рози бўлсин, Араб Ярим Оролидан дунё бўйлаб ‎тарқалишди, Форс, Византия ва ҳоказо. Улардан фақат 200 тасигина ‎Бақиъ қабристонига дафн қилинган. Улар фатҳ қилинган юртларда ‎ўша ерлик аёлларга уйланишди, шу халқларга қариндош бўлишди, ‎уларга таълим беришди ва шу ерларда вафот этишди.‎

   Саҳобалар шимолий Кавказгача келишган, ҳаттоки уларнинг 7 таси ‎шу жойга дафн қилинган (улар Умар ибн Хаттоб розияллоҳу анҳу ‎халифалик даврида Доғистоннинг Дербент шаҳригача келишган, ‎таржимондан). Бизнинг замондошларимиз эса: “Мен бир ёки икки ‎ҳафтага жуда бўлмаса бир ойга бораман, кейин қайтаман”, ‎дейишади. Биз Аллоҳнинг динига хизмат қилишда, жиҳодга ёрдам ‎қилишда бутунлай ўзимизни бағишлашимиз керак.‎

   Бирор бир халқнинг тилини билиш ҳам жуда муҳим. Пайғамбаримиз ‎соллаллоҳу алайҳи вассаллам: “Ким бирор халқнинг тилини билса, ‎шу халқнинг макридан омонда бўлади”, деганлар. Бу жуда муҳим. ‎

   Мен Афғонистондан келганимда, гўёки бўшлиққа тушиб қолгандай ‎эдим, миямга ёмон фикрлар кела бошлади, муаммолар бошланди. ‎Одамлар мужоҳидларни танқид қила бошлашди. Кўп жойларда ‎биродарлар тушкунликка тушишди. Одамлар мужоҳидларнинг ‎устидан кулишиб: “Қани бу мужоҳидлар? Сизлар қандайдир ‎нашавандларни деб оёқ-қўлларингизни йўқотдингизлар”, дейишди. ‎Яна кўп гаплар айтилди, биламан ҳамма ҳам шундай демади. Аммо ‎кўп биродарларнинг ўзларидан: “Биз сизларга ёрдам кўрсатдик, ‎энди эса афғонлар бир-бири билан уришаяпти. Биз нашавандларга ‎ёрдам қилибмиз. Бу одамлар сизларни алдашди”, деган гапларини ‎эшитдик.‎

   Бу гаплар кўп мужоҳидларнинг руҳиятини синдирди. Баъзи ‎қариялар ғашимизга тегиб, айтишди: “Афғонистонда ўрнатмоқчи ‎бўлган халифатларинг қани?” Лекин бу биродарларнинг айтган ‎гаплари холисликка тўғри келмади. Улар ёш пайтларида ҳашаматли ‎ҳаётни, уй-жойларини ташлаб келишган. Дунёнинг неъматларини ‎тарк қилиб, Аллоҳнинг динига ҳизмат қилишга ўзингизни ‎бағишлагунингизча миянгизга кўп саволлар келади, йўлингизда кўп ‎тўсиқлар бўлади. Аксинча уларни руҳлантириб: “Жазакумуллоҳу ‎хойрон бу сафар бўлмаса, кейинги жангда бўлади, иншаа Аллоҳ ‎умматнинг шарафи қайтадиган кун келади. Биз билмаймиз қаерда, ‎қачон бўлишини, лекин аниқ келади”, дейишнинг ўрнига ‎мужоҳидларни ҳақоратлаб, танқид қилиниши, уларнинг кайфиятини ‎чўктириб юборди.‎

   Мен бирга бўлишни истаган энг яхши мужоҳидлар заифлашиб, ‎ғамгин бўлиб қолишди. Уммат бу одамлардан дунё мусулмонлари ‎лидерлари чиқишини кутганди. Лекин уларнинг кўпчилиги ‎ўзларининг шаънига айтилган бу гаплардан кейин сусайишди.‎

   У пайтдаги аҳвол ва одамларнинг ҳолати қийин эди. Биз Аллоҳнинг ‎буйруғига итоат қилишимиз керак: «Эй мўминлар сабр қилингиз ва ‎сабр тоқатда кофирлардан устун бўлингиз, ҳамда доимо кураш ‎‎(жиҳод) учун белингиз боғлиқ ҳолда, ҳозир бўлиб турингиз! Ва ‎Аллоҳдан қўрқингизким, шояд нажот топсангизлар.» (Оли-‎Имрон, 200). ‎

   Одамлар Аллоҳга таваккул қилиб, сабр қилишлари керак. Аллоҳга ‎қасамки, уйимиздан кўра бу ерда яхшироқ еб-ичиб яшадик. ‎Алҳамдулиллаҳ, бу ерлик аёлларга уйландик, одамлар бизни ‎ҳурмат қилишди, қилган ишларимиз учун улар биздан миннатдор ‎бўлишди.‎

   Буларнинг ҳаммасини холис Аллоҳ учун, Аллоҳнинг динига ёрдам ‎учун қилдик. Сезиб турибмиз, Уммат чуқур уйқудан уйғоняпти.‎

   Аллоҳга қасамки, биродарлар биз Аллоҳга суянишимиз ва умид ‎қилишимиз керак. Сон жиҳатидан унча кўп бўлмаган ёш биродарлар, ‎озгина қурол билан ҳам исталган ҳарбий дастурни ёки Аллоҳнинг ‎душманларига нисбатан бирор амалиётни амалга ошира олишлари, ‎ислом уммати учун нимадир қила олишлари мумкин.‎

   Мен биродарларга айтаман: Аллоҳга таваккул қилинглар, Ундангина ‎умид қилинглар. Биз Аллоҳга ишонганимиздек, росулуллоҳ ‎саллоллоҳу алайҳи ва саллам айтган, хилофатнинг ғалабасига ҳам ‎ишонишимиз керак. Шундай қилиб, биродарларнинг қалблари бир, ‎гўёки ҳарсанг тошдай бўлиши керак, улар жоҳил ва ёвуз ‎одамларнинг гапларига, мужоҳидларни калака қилаётганларга ‎эътибор қилмасликлари керак.‎

   Биродарлар, Аллоҳга қасамки, агар мен чечен ерларига ‎келмаганимда, бу ерда бўлган воқеаларга ишонмаган бўлардим. ‎Мен айтишим мумкин эди, “бу ерда бўлаётган ишлар бу Европани ‎талон-тарож қилиш учун Русиянинг махфий ўйини” деб. Баъзида ‎юзлаб рус аскарлари ҳарбий карвони маҳаллий жойни ўраб олади, ‎Аллоҳ мужоҳидларга қуршовдан чиқиш имкониятини беради. Бу ‎халқ Русиянинг таркибидан чиқишни ўзи истади, улар руслар билан ‎яшаш тугул, уларнинг бетини кўришни ҳам хоҳлашмайди. Кавказ ‎билан Русия ўртасидаги аламли тарих туфайли, нафақат ‎Чеченистонда, балки бутун Кавказда уларни умуман кўришни ҳам ‎исташмайди. Бу халқ қурбонлар беришга тайёр, айнан шу инсондан ‎сабрни ва кўп қурбонликларни талаб қилади.‎

‎   “Кавказ” олийгоҳидаги ва машқ майдонларидаги меҳнатларимиз, ‎нафақат битта халққа балки бутун Кавказ халқларига фойда ‎келтирди. Ҳаттоки урушдан кейин ҳам бу ерда 30-40 та меҳмон ‎бўларди, бутун хонага бир ёки икки гуруҳ учун дастурхон ёзиларди. ‎Одамлар ҳар тарафдан келишарди. Бири келиб, бири кетади, ‎учинчиси ҳарбий машқ ўташи керак. Биз фақат кечаси дам олардик. ‎Вазият шундай бўлиб, ҳар биримиз бунга тайёр туришимиз керак ‎эди.‎

   Сиз билан иш юритаётган одамларнинг қилинадиган ишнинг ‎натижаси ҳақида масъулиятни сизнинг елкангизга қўйиши ҳақидаги ‎беҳуда суҳбатларини эшитманглар. Аллоҳдан биз қандайдир ‎ишнинг натижаси ҳақида сўралмаймиз, сабабини биз кўрсатган ‎бўлсак ҳам. Ғалаба ва ёрдам буюк Аллоҳнинг қўлида. Биз Аллоҳ ‎субҳанаҳу ва таолонинг ҳузурида, нима учун ёрдам ‎қилмаганлигимиз, Аллоҳ раҳм қилишига сабаб бўлувчи қандайдир ‎амални қилмаганлигимиздан сўраламиз, қолган ишлар Аллоҳнинг ‎қўлида. Баъзи одамлар бизнинг кўрсатмаларимиз асосида олган ‎натижалари туфайли, бизни текшириб, анализ қилиб, бизнинг ‎тўғримизда ҳукм қилишади.‎

   Бу нотўғри, биз Аллоҳнинг ваъдасига ишонамиз, агар бу жангда ‎натижа бўлмаса, иккинчисида, учинчисида, тўртинчисида ёки ‎бешинчисида натижа бўлади. Ҳар бир жангдан катта тажриба ‎орттирамиз, мен Аллоҳдан бизга вақт беришини сўрайман, афғон, ‎тожик, чечен жиҳодларида ким билан учрашдик, қаерга бордик, ‎нималар бўлди — ҳар бир ўтказилган амалиётни ёзиш ёки бу ‎хусусда дарс уюштириш керак. Агар Аллоҳ жиҳодда беш ёки ўн йил ‎умрни тақдир қилган бўлса, биз Ундан фақат бизга раҳм қилишини, ‎жаннатга яқинлаштириб, жаҳаннам оловидан сақлашини сўраймиз.‎

   Жиҳод майдонларида кўрган билган нарсаларингизни, олийгоҳдаги ‎маърузаларда ҳам эшитмайсиз. Бугун Аллоҳ умматнинг сонини икки ‎миллиардга етказди, улар энг бадавлат ерлар — ер куррасининг ‎ярмидан кўпини эгаллашган: Покистон, Кавказ, Араб Ярим Ороли, ‎Шимолий Африка ва бошқалар. Стратегик жиҳатдан энг муҳим ‎ерлар мусулмонларнинг ҳудудларида жойлашган. Агар мусулмон ‎дунёси қўзғалса, бутун дунёга кетадиган йўллар ёпилади. Бу ‎миллатга Аллоҳ ақида, Қуръон, охирги пайғамбарни берди. Умматга ‎яна нима керак? Саҳобалар, Аллоҳ у зотлардан рози бўлсин, ‎тобеъинлар ва уларга эргашганлар умматнинг шарафини ‎кўтаришди, биз эса дунёнинг кетидан қувиб, буларнинг ҳаммасидан ‎ажралдик.‎

   Ҳозир умматнинг касали қаерда? Бугун у нимага муҳтож? Бугун ‎бизда докторлар, инженерлар, тижоратчилар, бизнесменлар бор. ‎Биз мусулмон ёшлари ислом умматидаги бўлаётган ҳодисаларга ‎жавобгармиз. Биз бу жирканч ҳаётнинг матоҳларига эришиш йўлида ‎мусобақа қилаяпмиз, сунъий йўлдошли антенналар, автомобил, ‎маош, уй, хотин. Биз семириб, катта қоринлар қўйдик. Беҳуда баҳс-‎мунозаралар, тортишувлар кенг тарқалди. Дағал, ялангоёқ бадавий ‎бўлган саҳобаларга шуҳрат келтирган амалларни ташладик. ‎Аллоҳга содиқ бўлиш, тайёргарлик қилиш, мусулмонларга ёрдам ‎кўрсатаётганда холис бўлишликдан бошқа чора йўқ. Агар Аллоҳ ‎биздаги холисликни кўрса, У бизга албатта яна раҳматини беради.‎

“Содиқлар” учун Умму Жаъфар таржимаси

Улашинг :
Тег:
𝐌𝐮𝐡𝐚𝐦𝐦𝐚𝐝 𝐙𝐨𝐡𝐢𝐝
𝐴𝑙𝑙𝑜ℎ𝑑𝑎𝑛 𝑞𝑜'𝑟𝑞𝑖𝑛𝑔𝑙𝑎𝑟 𝑣𝑎 𝑠𝑜𝑑𝑖𝑞𝑙𝑎𝑟 𝑏𝑖𝑙𝑎𝑛 𝑏𝑖𝑟𝑔𝑎 𝑏𝑜'𝑙𝑖𝑛𝑔𝑙𝑎𝑟!
https://sodiqlar.org

Мулоҳаза билдириш

Сизнинг email манзилингизни бошқалар учун кўрсатилмийди. Барча керакли жойларни тўлдиринг *

ўн + ўн етти =